วาเลนไทน์มาอีกปีแล้ว
มันไม่ได้เป็นวันที่สำคัญอะไรกับฉัน
เพราะสำหรับฉันแล้ว
มันก็เป็นเหมือนทุก  ๆ วัน
จะให้รักกันวันเดียวก็ใช่ที่

 

พูดแบบนี้ไป เดี๋ยวจะหาว่า พูดแบบนี้ เพราะไม่มีแฟนล่ะสิ
แหม..มันก็ไม่ใช่แบบนั้น
ยิ่งถ้ามีนะคงจะยิ่งพูดใหญ่
เพราะมันเป็นสิ่งที่ควรมีให้กันสม่ำเสมอนี่นา

 

ปีนี้ความรักที่ฉันเห็น ไม่ได้มองแบบรักของหนุ่มสาว
อาจเป็นเพราะตอนนี้อยู่ รพ.เด็ก
จึงมองเห็นแต่ความรักที่พ่อแม่มีให้กับลูกมากกว่า

 

มีคนไข้คนนึงเป็น ALL และแพ้ยาด้วย ตัวลอกทั้งตัว
พ่อนั่งเฝ้าตอนกลางวันทั้งวัน ส่วนแม่มาเฝ้ากลางคืน
พ่อกับแม่จะมีสมุดส่งเวรให้กัน จดอย่างละเอียดว่าวันนี้ลูกเป็นยังไงบ้าง
ละเอียดพอ ๆ กันกับ nurse note เลย
นอกจากนั้นพ่อยังไปศึกษาเกี่ยวกับโรค เกี่ยวกับยาที่ใช้
(ฮ่า ๆ รู้จักยามากกว่าฉันเสียอีก)

 

แล้วอีกหลาย case ที่ลูกป่วย แต่ดูไปดูมาแล้ว
พ่อแม่ดูเจ็บมากกกว่าลูกหลายเท่า

 

มีคนเคยบอกว่าพ่อแม่เจ็บแทนลูกได้ - ฉันเชื่อแล้วล่ะ

อย่างนั้น..

วันแห่งความรักปีนี้ฉันขอมอบให้พ่อแม่ทุกคนนะคะ