NooDee 的个人资料[NooDee]'s space照片日志列表 工具 帮助

日志


1月4日

HappY NeW YeaR 2008

ปีใหม่นี้ไปเที่ยวที่ไหนกันบ้างรึเปล่าเอ่ย ?
ฉันเองก็ไม่ได้ไปไหน นอกจากอยู่บ้าน
ตอนนี้เหมือนปิดเทอมเลยล่ะ หยุด 1 สัปดาห์พอดี

แต่ก่อนกลับบ้านก็ได้ไปนี่..CTW
ถ่ายรูปต้นสน Christmas tree
อยากถ่ายตั้งนานแล้วล่ะ แต่ไม่มีโอกาส
วัน Christmas ก็ไม่ได้ไปถ่าย เพราะมีเรื่องนิดหน่อย

ศุกร์ที่แล้วยามดีได้ไปซักที
ตอนแรกได้ฟังจากเพื่อนว่า Groove Rider จะมาตอน 21.45 น
ที่ไหนได้ไปจริง อ้าวเป็นเวลาเลิกพอดี - ซึม
แต่จุดประสงค์คือดูต้นไม้นี่นะ

ตามมาเลยดีกว่า..
P1050007.jpg picture by noodee31

 P1050004.jpg picture by noodee31

มี Greeting Card ขนาดใหญ่ด้วย
P1050056.jpg picture by noodee31 P1050011.jpg picture by noodee31

มีมุมให้ส่ง ส.ค.ส. ถึงในหลวงด้วย
P1040991.jpg picture by noodee31

ที่จัดงาน Hands Coundown
P1050051.jpg picture by noodee31P1050015.jpg picture by noodee31

เสร็จแล้วก็เข้าไปข้างใน
เรามักจะไม่ค่อยเห็นคนเราถ่ายรูปกันในห้างฯ แต่นี่เต็มเลย
ฉันเลยโอเค..เอ๊ย! เลยถือภาษิต เข้าตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม อิอิ

P1050033.jpg picture by noodee31

ทำไปได้..แต่ก็เอาเถอะ ไม่มีใครรู้จักฉัน (ไม่รุ้จักเธอด้วย)
P1050032.jpg picture by noodee31 P1050026.jpg picture by noodee31

ยังนึกอยู่อีก 10 ปี ถ้ามานั่งดูรูปพวกนี้ จะขำตัวเองมั๊ยนะ

สวัสดีปีใหม่นะคะ ^o^V

 

แสงหนึ่งคือรุ้งงาม

ช่วงนี้คงได้ยินเพลงนี้กันบ่อยมาก
ฟังแล้วคิดถึงท่านจังเลย
 
ขอน้อมส่งเสด็จสมเด็จพระพี่นางฯ สู่สรวงสวรรคาลัย
.........................................................................................................
 
"แสงหนึ่งคือรุ้งงาม"
 
 “รุ้งงาม” เพื่อสื่อความหมาย หรือคุณลักษณะที่ซ่อนอยู่ใน “แสงหนึ่ง”
ซึ่งเมื่อผนวกรวมกันแล้วก็สะท้อนให้เห็นถึงความหมาย หรือคุณลักษณะอันงดงามที่อยู่ภายในแสง...
ดุจแสงหนึ่ง เมื่อวันฟ้าคลี่ ที่ปรากฏให้เห็นคือ รุ้งงาม...
 
 
รู้ไหมว่าเราซาบซึ้งใจแค่ไหน
และรู้ไหมว่าเรานั้น ปลาบปลื้มเท่าไหร่
ที่ได้มีเธอ เป็นพลังอันสำคัญ
เพราะว่าเรานั้นรู้เธอทำเพื่อใคร
เหน็ดเหนื่อยแค่ไหน เธอไม่ไหวหวั่น
เพื่อที่จะให้เรานั้นได้เดินต่อไป

แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ
แต่ว่าสำหรับเรานั้น...

เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด

ถึงแม้ว่าพรุ่งนี้ จะเป็นเช่นไร
วันและคืนจะหมุนเปลี่ยนสักเท่าไหร่
เรานั้นก็แน่ใจ ว่าจะมีเธอยืนอยู่ข้างหลัง

แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ
แต่สำหรับเรานั้น...

เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด

จึงอยากขอมอบเพลง เพลงนี้ให้
ให้เธอรับรู้ว่าสำหรับเรา เธอสำคัญเพียงไหน

เธอเป็นดั่งแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
 
 
12月30日

Nothing

เค้าว่าคำที่คนใช้โกหกมากที่สุด คือ "ไม่มีอะไร"
 
ฉันว่าไม่จริงหรอก
 
ไม่มีอะไร คือ ไม่มีอะไรที่เธอต้องรู้หรอก
 
ฉันไม่ได้โกหกนะ แต่เรื่องนี้เธอไม่ต้องรู้หรอก ว่า ฉันงอนอยู่
 
จริงไหม ?
 
สังเกตรึเปล่าล่ะ ว่า "ไม่มีอะไร" มักถูกใช้เวลาที่น้อยอกน้อยใจ
 
 
 
บางคนพูดว่า ไม่มีอะไร = มีอะไรแน่ ๆ
 
แน่ล่ะ มีให้ง้อไง
12月25日

SKR Reunion 2007

23 ธันวาคม - วันอะไรน้า...
วันเลือกตั้ง -- ถูกสำหรับใครหลายคน แต่ผิดสำหรับหนูดีผู้ซึ่ง "นอนหลับ" ทับสิทธิ์เห็น ๆ ด้วยความป่วย (อนาคตการเป็นผู้ใหญ่บ้านของช้านหมดลงแล้วเหรอเนี่ย)
วันนี้เป็นวัน กลับมาพบกันอีกครั้ง ของเพื่อน ๆ SKR ค่ะ
 
หลังจากที่เป็นกังวลเรื่องการจัดงานกว่า 3 อาทิตย์
ตั้งแต่จะรวมเพื่อนได้มั๊ยฟระ?
จัดที่ไหนดี ? จะ work รึเปล่า ?
จะกร่อยมั๊ยเนี่ย? เพื่อนจะปลื้มกันมั๊ยอ่ะ?
 
ตื่นนอนตอน 10  โมงด้วยเสียงปลุก - ใครโทรมาเนี่ย..อ้าว กิ๊ฟท์โทรมา
"หนูดี โทษทีนะ กิ๊ฟท์ติดธุระที่บ้านอ่ะ ไปไม่ได้ ไว้งานหน้านะ"
"จ้ะ ๆ"
โทรมาก็มีเพื่อนมา cancel เลยง่า..
จาเหลือใครมามั๊ยเนี่ย
วันก่อนก็แอนกาญฯ โทรมา cancel เพราะป่วย
ตอนนี้กรูจะ cancel ตัวเองได้มั่งมั๊ยฟระเนี่ย ปวดหัวเจ็บคอเหลือเกิน
แต่คงไม่ได้..เลยอัดยาเข้าไป (อัดนะ ไม่ใช่ up)
 
11:30 เฮียปอนด์โทรมา "อยู่ไหนแล้วอ่ะ"
"เอ่อ..ตรูยังไม่พร้อมเลยอ่า"
ถ้าคนเราสามารถยื่นมือผ่านโทรศัพท์มาได้ ไอ่หนูดีคงโดนเบิ๊ดกะโหลกร้าวไปแล้ว
แต่เดี๋ยว..
"แล้วปอนด์อยู่ไหนแล้วอ่ะ" "ยังอยู่บ้านรอบีอยู่"
เออ พอกัน
 
อีก 10 นาทีต่อมา โบ๊ตโทรมา "แก มีใครมาถึงมั่งยังอ่ะ"
"เอ่อ..ยังว่ะ แกเป็นคนแรก"
"ไหนว่า 11 โมงไงฟระ"
"เง้อ..ให้แกเป็นประธานเปิดห้องไปก่อนเลยนะ นะ นะ"
 
อีก 2 นาทีถัดมา เอ็มโทรมา
เฮ้ย มันถึงกันแล้วเหรอฟระ ?
"ไอ่หนูดี เดี๋ยวไปพร้อมกันนะ รอไอ่ปุ้ยด้วย เจอกันแถวหอแกเที่ยงครึ่ง "
"เออ เดี๋ยวเจอกัน " (ยะยู้วว...กรูไม่ได้สายคนเดียวแล้ว ฮ่า ๆ)
 
อีก 15 นาทีหลังจากนั้น   นันโทรมา "หนูดี มีใครมาถึงแล้วมั่ง"
อิชั้นด้วยความดีใจ (แทนโบ๊ต) "อ๋อ มีโบ๊ตมาแล้วอ่ะ"
"เออ ๆ โอเค"
 
อาบน้ำแต่งสวยเสร็จ ด้วยความสำนึกผิด ว่าเพื่อนจะกินไรกันรึยัง นี่ก็ 12.25 น. แล้ว
หนูดี "โบ๊ต สั่งไรกินกันไปก่อนเลยนะ"
โบ๊ต "เออ  ๆ แก แค่นี้นะ ชั้นกำลังถ่ายรูปอยู่"
หนูดี -_-" เออนะ ดูมันทำเข้าไป
 
จากนั้นดิฉันก็นั่งรอ ร้อ รอ เพื่อนสาวอีก 2 นาง กว่าแม่นางเอ็มจะฝ่าการจราจรมาได้ ก็ 13.30 น.แล้ว
จนปุ้ยโดนปอนด์อำว่าเค้าจะกลับกันหมดแล้วนะเฮ้ย
 
เวลา 13.52 น. ถึงร้านใบไม้ร่าเริง --ซะที
มีคนมารับซะด้วย คือโบ๊ต กะ น้าเน็ก - บาสนั่นเอง
โฉมหน้าของ น้า หุหุ
P1040755.jpg picture by noodee31
 
ไปถึงก็มีเพื่อน ๆ มารออยู่ก่อนแล้ว ขอเอ่ยนาม..
โบ๊ต นัน แอน แอม ตาล ปอ อั้ง บาส บี ปอนด์
รูปหมู เอ๊ย หมู่ รูปแรก
P1040724.jpg picture by noodee31
 
กิจกรรมก็ไม่ได้มีอะไร นอกจาก
ถ่ายรูป
P1040735.jpg picture by noodee31  P1040730.jpg picture by noodee31
กิน
P1040736.jpg picture by noodee31 ผลัดกันกิน P1040747.jpg picture by noodee31
นี่ก็กิน
P1040750.jpg picture by noodee31
และกิน
P1040731.jpg picture by noodee31  สาวเสื้อขาวนี่ ไม่ว่ายังไงก็กินตลอดเลยน้า..
 
เม้าท์แตก - เอ๊ะ ทำไมรูปนี้มันถึงได้ "เข้ม" กว่าชาวบ้าน
P1040749.jpg picture by noodee31
 
แล้ว เพื่อน set ถัดไปก็ตามมา มี ปาล์ม ตูน ดาว อีฟ
P1040765.jpg picture by noodee31
 
ตี๋และปิง
P1040766.jpg picture by noodee31
พอเพื่อนมาได้กันจำนวนนึงแล้ว ก็เริ่มมีรายการสัมภาษณ์สด
เริ่มจาก ว่าที่เจ้าสาว คนสวย "ตูน"
ว่าทำไมถึงแต่งงานแล้วจ๊ะ - ที่ถามน่ะเพราะเพื่อน ๆ อิจฉาตาร้อนผ่าว
ตูนก็ชี้แจงว่าพ่อแม่ 2 ฝ่าย รู้จักกันอยู่แล้ว เห็นดีเห็นงามเลยให้แต่ง ไม่ได้ท้องก่อนแต่งแต่อย่างใด
พร้อมทั้งแถลงเรื่องงานแต่งเลย (แหม..ยังกะดารา)
P1040772.jpg picture by noodee31
เนื้อหาสาระในการสัมภาษณ์ ซึ่งโดนทุกคนก็คือ ตอนนี้ทำไรอยู่ที่ไหน มีแฟนรึยัง
อ้อ ..ถึงบรรทัดนี้ กุมภาฯที่จะถึงนี้ จะมีเพื่อนเรารับปริญญาอีก 4 คนนะ
มี ปอนด์ บาส ตี๋ ปรเมษฐ์ รับที่เดียวกันที่ไบเทค
ส่วนวันยังไม่แน่ เพราะ 4 คนนี้ยังตอบไม่ตรงกันเลย -_-"
 
แล้วเจ้าชายสายเสมอ ก็มา .. เน็ท ยังคง concept เหมือนเดิม ทั้งความสาย และความหล่อ
S6300660.jpg picture by noodee31
 
แล้วหลังสัมภาษณ์ก็ร้องเพลงกันตามอัธยาศัย
P1040811.jpg picture by noodee31
เพิ่งรู้ว่าตี๋ร้องเพลงเพราะนะเนี่ย
P1040806.jpg picture by noodee31
 
แล้วโบ๊ตต้องขอตัวลา เพราะผู้ปกครองมารับ (พ่อแม่ อย่าคิดเป็นอื่น)
เลยได้โอกาสถ่ายรูปหมู่ซะที
P1040782.jpg picture by noodee31
 
หลังจากนั้น 2 คนสุดท้าย ตามมา ท็อปกะจูน -- เค้าเป็น package คู่ค่ะ
แต่ด้วยความอิจฉา ดิฉันจึงขอลงรูปหมู่แทน
P1040813.jpg picture by noodee31

เดี๋ยววว ... เพื่อน ๆ ยังจำเสื้อตัวนี้ได้รึเปล่าเอ่ย ?
จำได้ไหมคะว่าชื่อคุณอยู่ไหน ?
P1040796.jpg picture by noodee31   P1040797.jpg picture by noodee31
 
จากนั้นก็ไม่มีอะไร นอกจากการร้องเพลง
เพลงที่ร้องกันดังที่สุดสงสัยจะเป็น "โปรดส่งใครมารักฉันที"
ร้องกันเสียงดังยังกะ concert
P1040727.jpg picture by noodee31
 
เวลา 17.00 น.
ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่มีวันเลิกรา
งานนี้ก็เหมือนกัน
ขอขอบคุณ เพื่อน ๆ ที่มาเติมเต็มให้งานนี้เกิดขึ้นและสำเร็จลงได้
ขอบคุณที่ทำให้เรารู้ว่า "เพื่อน" ไม่มีวันหมดอายุ ไม่ว่าเวลาจะผ่านล่วงเลยไปนานแค่ไหน
ขอบคุณจริง ๆ
 
P1040728.jpg picture by noodee31
12月20日

PMS II :Don't get me wrong

ฉันนั่งอ่าน PMS คิดไป ๆ มา ๆ ฉันคงเป็นโรคนี้จริง ๆ
เป็นอาการเกี่ยวกับด้านอารมณ์แน่ๆ เลย
 
ไปอ่านต่อได้ความว่าน้ำมัน อีฟนิ่งพิมโรส ช่วยปรับสมดุลของฮอร์โมนได้
เกลือแร่อีกตัวที่ช่วยได้คือ
Zinc
สงสัยต้องหามากินบ้างแล้วล่ะ
...............................................................................
ที่เอาเรื่อง PMS มาใส่ใน space เพราะอย่างแรกเลย คือ ฉันเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่เป็น
แล้วรู้สึก suffer มากกับโรคนี้
แรก ๆ ไม่เป็นไรหรอก เพราะสะเทือนแค่ฉันคนเดียว
แต่ช่วงหลังมักกลายว่าเป็นการหาเรื่อง มีปัญหากับคนรอบข้างซะอย่างนั้น
 
แล้วผู้หญิงบางคนที่คนข้างตัวเค้าไม่เข้าใจล่ะ คงแย่แน่ ๆ เลย

ทำให้นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา

อย่าเข้าใจฉันผิด : TK
ฉันไม่ได้อยากจะทำให้เราต้องโกรธกัน
และก็ไม่อยาก ไม่อยากที่จะทะเลาะกันอย่างนี้
ถึงแม้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันทำแล้วดูไม่ดี
แต่ขอสักทีถ้าเธอจะมีจิตใจ

ที่วันนั้นฉันนะโกรธ โธ่เพราะคิดถึง
ที่วันนั้นฉันหน้าบึ้ง ๆ ก็เพราะว่าแคร์
ก็งอแงเป็นเหมือนกัน เพราะตัวฉันนั้นสุดทน
ก็แค่บ่น ๆ ๆ ๆ แหม ก็คนมันมีใจ

อย่าเข้าใจฉันผิด โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด
ฉันคิดอะไร ๆ ไม่ต่างกับใจเธอเหมือนกัน
ถ้าขออะไร อารมณ์ ฉันถึงเปลี่ยนแปลงได้ทุกวัน
ฉันเองก็ไม่เคยรู้

ฉันก็ไม่อยากจะทำให้เธอต้องเสียใจ
และก็ไม่อยาก ไม่อยาก เป็นคนทำร้ายเธออย่างนี้
ถึงแม้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันทำแล้วดูไม่ดี
แต่ขอสักทีที่เธอจะมีจิตใจ

ที่วันนั้นฉันไม่มา จริงๆ แล้วอยากโทรหา
ที่ฉันไม่ได้โทรหา ก็นึกว่าเธอจะโทรมา
เธอบอกว่าเธอนั้นโทรมา ทำไมฉันไม่รับสาย หา
ก้อฉันนั้นอยากบอกเธอว่า รอเดี๋ยวกำลังจะมา

อย่าเข้าใจฉันผิด โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด
ฉันคิดอะไร ๆ ไม่ต่างกับใจเธอเหมือนกัน
ถ้าขออะไร อารมณ์ ฉันถึงเปลี่ยนแปลงได้ทุกวัน
ที่จริงฉันรักเธอมากเธอรู้ไหม

อย่าเข้าใจฉันผิด โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด
ฉันขอให้เธอลองเดินมาดูให้ลึกถึงข้างใน
ฉันขอให้เธอสัมผัสและอยากให้เธอได้เข้าใจ
ว่าทำไมฉันถึงทำอย่างนั้น

อย่าเข้าใจฉันผิด โปรดอย่าเข้าใจฉันผิด
 
ถ้ารู้แบบนี้แล้วก็ "อย่าเข้าใจฉันผิด" นะจ๊ะ

PMS

ฉันสังเกตมาหลายเดือนแล้วว่าทำไมเดี๋ยวนี้เวลาหลังช่วงตกไข่ทำไมอารมณ์แปลกๆ ไป
มักน้อยใจเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทำตัวงี่เง่า ชอบทะเลาะกันคนรอบข้าง ร้องไห้ง่าย ๆ
แย่จัง..
 
แต่ว่าอาการแบบนี้มักจะกับผู้หญิงคนอื่น ๆ เป็นเวลาเป็นเมนส์
แต่ว่ามันดันเกิดกับฉันเวลาหลังตกไข่
 
นั่งอ่านว่าจริง ๆ แล้วมันเป็นอาการของ อาการ "PMS" = Premenstrual Syndrome หรือกลุ่มอาการก่อนมีประจำเดือน
"อาการเต้านมคัด ท้องอืด ปวดท้องน้อย เป็นตะคริว ร้องไห้แบบควบคุมไม่ได้ "

อาการของ PMS
ถ้าใครเคยมีอาการเข้าข่ายแบบนี้ก่อนสัก 2 อาทิตย์หลังไข่ตก จะหายไปหลังจากประจำเดือนจะมาสัก 2-3 วัน ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นพร้อมกัน 2-3 อาการก็ได้ ลองดูสิว่าคุณมีอาการใดบ้าง
 
อาการทางด้านอารมณ์:
หงุดหงิด ซึมเศร้า ความคิดสับสน ตัดสินใจไม่ค่อยได้ อารมณ์เปลี่ยนแปลงง่าย หนักมากๆจะรู้สึกอยากฆ่าตัวตาย
 
อาการทางร่างกาย:
อยากกินอาหารมากขึ้น คลื่นไส้ กระหายน้ำ ท้องอืด เจ็บคัดเต้านม บวมน้ำ ปวดหลัง เมื่อยตัว อ่อนเพลีย เหนื่อยง่าย
 
วิธีแก้ปัญหา
1.จดบันทึก

2.ออกกำลังกาย : แพทย์บอกว่าการออกกำลังกายช่วยบรรเทาอาการ PMS ได้
โดยเฉพาะกับรายที่มีอาการเครียดหรือซึมเศร้าอย่างอ่อนๆในระยะสั้น
การออกกำลังกายทำให้ร่างกายผลิตสารเอ็นโดฟิน ซึ่งทำให้คุณมีความสุขชั่วคราว
ในระยะยาวการออกกำลังกายช่วยทำให้ระดับฮอร์โมนความเครียด คอร์ติซอลอยู่ในสภาพปกติ
3.กินคาร์โบไฮเดรตชนิดดี : การกินคาร์โบไฮเดรตมากขึ้น ซึ่งรวมทั้งขนมปังและช็อคโกแลต
เป็นเรื่องปกติมากสำหรับคนที่มีอาการ PMS ซึ่งอาจเป็นเพราะระดับน้ำตาลในเลือดลดลงไปตามธรรมชาติ
ในช่วงก่อนมีประจำเดือนและกระตุ้นให้เกิดความหิวโหยรวมทั้งอาการหงุดหงิดและอ่อนเพลีย
4.กินแคลเซียมเสริม : ผู้หญิงบางคนที่มีอาการ PMS จะพร่องแคลเซียมและวิตามินดี
ซึ่งอธิบายได้ว่าขณะที่ฮอร์โมนของคุณขึ้นและลงตามปกติ ระดับของแร่ธาตุก็แปรผันไปด้วย
เมื่อแคลเซียมน้อยลง กล้ามเนื้อและเส้นประสาทอาจทำงานไม่ได้ตามปกติ
ซึ่งอาจทำให้คุณเจ็บปวดเนื้อตัวและหงุดหงิด แต่การกินแคลเซียมเสริมทุกวันสามารถบรรเทาความแปรปรวนได้
เลือกแคลเซียมเสริมที่มีปริมาณแคลเซียม 1,000-1,200 มิลลิกรัมต่อวันตามที่แนะนำ
และวิตามินดีเสริม 200-400 ยูนิต ซึ่งช่วยในการดูดซึมแคลเซียม
5.บำบัดด้วยแสงไฟ : ดูเหมือนเป็นวิธีที่ง่ายเหลือเชื่อ แต่งานวิจัยหลายชิ้นพบว่าแสงไฟสามารถทำให้อารมณ์ที่ขุ่นมัว
สดใสขึ้น งานวิจัยชิ้นหนึ่งพบว่าการบำบัดด้วยแสงไฟสว่างจ้านานครึ่งชั่วโมง (จากกล่องไฟ)
บรรเทาอาการซึมเศร้าได้  75% และลดอาการตึงเครียดไปกว่าครึ่ง
อีกงานวิจัยหนึ่งพบว่าการใส่หน้ากากพิเศษที่กะพริบไฟสีแดงนาน 10-30 นาทีทุกวัน
ไม่เพียงลดความซึมเศร้าและความเครียดได้มาก แต่ยังบรรเทาความอ่อนเพลีย อาการท้องบวม
เจ็บเต้านม และหงุดหงิดได้ภายใน 4 เดือน
มีอีกหลายทฤษฎีที่บอกเหตุผลว่าทำไมแสงไฟถึงใช้รักษาอาการซึมเศร้าที่สัมพันธ์กับการมีประจำเดือน
แนวคิดหนึ่งบอกว่าแสงไฟจ้าช่วยบควบคุมสารนำระบบประสาท เช่น serotenin, noradrenaline และ dopamine
ซึ่งทุกตัวที่ว่ามานี้มักจะแปรปรวนเมื่อผู้หญิงมีอาการ PMS
 
6.กินยาคุมกำเนิด : แล้วอาการ PMS ที่ว่ามานี้ไม่ใช่อาการเดียวกับผลข้างเคียงของการกินยาคุมกำเนิดหรอกเหรอ?
ใช่แล้ว เป็นอาการเดียวกัน แต่เราไม่ได้กำลังบอกว่าให้คุณกินยาคุมกำเนิดชนิดใดก็ได้ คุณควรปรึกษาแพทย์
เพื่อจะกินยาคุมกำเนิด เช่น Yasmin นี้จะมี โปรเจสตินชนิดใหม่ที่ทำหน้าที่เหมือนสารขับปัสสาวะอ่อนๆ
บรรเทาอาการหน้าอกบวม และเจ็บเต้านม และยังลดระดับฮอร์โมนเทสทอสเทอโรนที่สัมพันธ์กับอารมณ์หงุดหงิดง่ายด้วย
 
ว่าแต่จะช่วยได้จริงรึเปล่านะ?
12月19日

Fact from flower

Everything comes and goes..
That's a fact!
 
Before
P1040611.jpg picture by noodee31
 
 P1040610.jpg picture by noodee31
 
After
P1040716.jpg picture by noodee31
 
12月16日

Happy Birthday To Jitty 14 Dec

21.00 น. โดยประมาณ ขณะที่หนูดีกำลังดูพี่เคนอย่างเพลิดเพลิน (ได้ข่าวว่ารุ่งขึ้นสอบ นิติเวชไม่ใช่เหรอฟระ)
โอมโทรมาปรึกษาเรื่อง Happy Birthday แก้มใจ หรือจิตตี้ หรือแล้วแต่จะเรียก - ซะงั้น
พร้อมกับชวนออกไปหาซื้อด้วยกัน
แต่ว่าดิฉันติดละครค่ะ ไม่อาจไปได้ ดีนะคะที่เพื่อนเข้าใจ(แต่ว่ามันคงเกลียดฉันน่าดู)
เลยบอกว่าเดี๋ยวจะเดินไปเอง
 
สักพักโทรมา.
"เธอ..S&P มันปิดอ่ะ เค้กของ TopS ได้มั๊ยอ่ะ จะสมพระเกียรติมันมั๊ย"
"ได้แหละเธอ ถ้าหาไม่ได้จริง ๆ ใช้เค้กกล้วยหอมปักเทียนยังได้เลยเธอ"
"เธอ.. เอาเทียนด้วยมั๊ยอ่ะ"
"อ่า..มันมีป่าวล่ะ หรือว่ามีแต่เทียนไหว้พระล่ะ แหม..มีก็ซื้อมาละกัน วันเกิดคนอื่นจะได้ใช้ด้วย"
 
ว่าแต่..
ทำไมวันเกิดต้องเป็นเค้กด้วยนะ
จะเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่เค้กได้รึเปล่า?
ปีที่แล้ว วันเกิดเย่น เราคิดจะเอาส้มตำปักเทียนไป Hap เลย
วันเกิดก็น่าจะได้สิ่งที่ชอบใช่ไหมล่ะ
 
รอเวลาจะเกือบเที่ยงคืน..ไม่ใช่เสียง ดา เอ็นโดฟิน
แต่เป็นเสียงโทรศัพท์เรียกรวมพล เวลา 23.40 น.
ณ หอน้องแยม ที่โอมอยู่
นั่งรอใต้หอ ความจริง ย่อหน้านี้ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากโชว์กระจกค่ะ
กระจกใต้หอใหญ่มาก ทำให้ห้องดูใหญ่ขึ้นนะ ถ้ามีบ้านจะทำมั่ง
 
P1040680.jpg picture by noodee31
 
 
จากนั้นก็เดินทางไปหอแสง (ไกลมาก) เพื่อโทรจิกเพื่อน ๆที่เหลือ
P1040686.jpg picture by noodee31 
เฮ้ย! ทำอะไร๊
 
ดูหน้าเค้กกันหน่อยมั๊ย โอมบอกว่าตอนแรกคนเขียนเค้กงงกับคำว่า จิตตี้ - ก็สมควรอ่ะ
P1040687.jpg picture by noodee31
 
หลังจากปักเทียน
P1040689.jpg picture by noodee31
 
กับเจ้าของวันเกิด ที่มันดูหน้าตาไม่ค่อยประหลาดใจเท่าไหร่
P1040709.jpg picture by noodee31
 
เพื่อน ๆ เรียง อดัมส์ หนูดี ชาลุ ฉัตร
P1040701.jpg picture by noodee31
 
5 นาง กลุ่มที่ไป photo me (รูปไว้ scan แล้วค่อย up ให้ดูน้า)
โก๋ โอม แก้ม หนูดี อดัมส์
P1040702.jpg picture by noodee31
 
เดี๋ยว รูปสุดท้ายเนี่ยจะสื่อ ถึงก้อนข้างหลังค่ะ มันคือ..ฟรุตเค้กทีหนูดีทำนั่นเอง เอามาแจมด้วย ^^
เพื่อนๆ ชมว่าอร่อยน้า ^0^
P1040715.jpg picture by noodee31
 
เชื่อไหมว่าตอนนี้หลงรัก cake TopS เรียบร้อยแล้ว
ไม่อยากเชื่อว่ามันอร่อยกว่า S&P อีกง่ะ
 
จบข่าว.
(ง่าย ๆ งี้เลยเนี่ยนะ)
12月15日

กลัว...

อีกหนึ่งเดือนจะขึ้นตึก ใส่เสื้อสามารถ พร้อมกับเซ็น order ลงชื่อนำหน้าว่า Ext.

ไม่อยากจะเชื่อว่าเรียนมาตั้ง 5 ปีแล้ว

ในใจยังรู้สึกหวั่นว่า ด้วยความรู้อันน้อยนิดนั้นจะทำอะไรได้บ้างไหม
กลัวไปหมด ว่าจะทำงานได้มั๊ยนะ?
จะ order เองได้มั๊ย? (จะรู้มั๊ยฟระว่าต้องสั่งไรบ้าง)
จะอยู่เวรโดยไม่ได้นอนทั้งวันได้มั๊ย
(แบบเป็นคนที่ถ้าง่วงสุด ๆ แล้วจะเหมือนเมา เบลอ ๆ)
สารพัดจะกลัว

แต่ว่า the show must go on

ก็..อุตส่าห์เรียนมาตั้ง 5 ปีแล้วนี่นะ
 
ps.มีน้องเคยบอกว่าเสื้อกราวน์สั้น มันมีมนต์วิเศษทำได้ทุกอย่าง
อยากบอกว่ามันเป็นเพราะไม่มีใครก็ต้องกรูนั่นแหละเฟ้ย อะไร ๆ ก็ต้องทำให้ได้
12月13日

Pattaya & Koh Lan

ช่วงนี้เป็นช่วง up รูปที่ได้ไปเที่ยวทั้งหลายทั้งปวง
 
วันนี้ up รูปตอนไปเที่ยวพัทยากะเกาะล้าน
ขับรถไปกัน 6 คน มี
หนูดี แก้ม เจ๊อิ๋ม โก๋ อดัมส์ และพี่เพื่อน
นอนที่คอนโด อาของพี่เพื่อน
มองเห็นปราสาทสัจธรรมเลย
วันแรกก้อไป underwater world
เล็กอ่ะ เมื่อเทียบกับที่พารากอน
แต่ว่าที่ไปก้อไปให้รู้อ่ะนะ
 
ตอนบ่าย ไม่รุ้ไปไหนกันดี
เลยไปเดินที่ outlet ได้เสื้อกล้ามมา 1 ตัว
เย็น ๆ กลับคอนโด เพราะเพื่อน ๆ ง่วงนอน -_-"
คนอื่น ๆ ก็นอนกันไป จะนอนกันทำไมเยอะฟระ
หนูดีกะพี่เพื่อนออกมาเดินเล่นกันที่ชายหาด ใกล้ๆ คอนโด
เดินไปได้พักนึง ฝนตกค่ะ
ดิชั้นไม่เข้าใจว่าตัวเองเป็นนางแมวรึเปล่า
ฝนตกตลอดที่ไปทะเล
ตอนไปกระบี่ก็ฝนตกทุกวัน...เฮ้อ!
 
หัวค่ำก็ไปกินข้าวที่ร้านมุมอร่อย ร้านแนะนำของชาวก้นครัว
ร้านสวยค่ะ บรรยากาศดี อาหารก็โอเคเลย
แต่ ฝนตก againa ตกแต่เล็กน้อย แต่พองาม
 
แล้วปิดท้ายของวันด้วยการไปดู Tiffany
น่าทึ่งมากว่า ชุด india งาน bye'noir  ที่แก้มเต้น
โก๋จำมาจากตรงนี้ ท่าเดียวกันเลย
ดูนางโชว์แต่หน้าจิตติสา ลอยมาเลยค่ะ (แม้ว่าเจ้าตัวจะนั่งอยู่ข้างฉันเอง)
 
เช้าวันต่อมาไปเกาะล้าน
นั่งเรือประมาณ 1 ชั่วโมง
ใครจะคิดว่าน้ำจะใสได้ขนาดนี้
เหมือนทะเลใต้เลยทีเดียว
ดูในรูปคงเห็นนะจ๊ะ ไม่ต้องบรรยายอะไรมาก
 
แต่แล้วก็มีเหตุเกิดบางอย่าง
เล่นน้ำกันอยู่ เจ๊อิ๋มเกิดบอกว่าตังค์กองกลางที่ฝากไว้ หล่นหายไปไหนไม่รุ้
อ้าว...ก็ซวยแล้วทีนี้
เดินดูกันในน้ำทะเลเนี่ยแหละ
สุดท้าย..หนูดีหาเจอ (เย้!)
โชคดีที่น้ำใสมันเลยพอมองเห็นได้
โล่งอกไปที
 
กลับมาคราวนี้เป็นการไปทะเลที่กลับมาแล้วดำมาก
จนบัด now  ยังไม่หายดำเลย
ตอนไปกระบี่ยังไม่ดำเลยอ่า
ช่วงนี้เลยใส่เสื้อกล้ามยังไม่ได้เลย.. เง้อ>.<

คิดเรื่อยเปื่อย

ทำไมต้องเรียกนักแสดงนำหญิงในละคร ว่า "นางเอก" ?
เป็น"นางสาวเอก"ได้มั๊ย?
 
คิดไปเรื่อยเปื่อย
 
หรือว่า เป็นเพราะสุดท้ายเธอได้แต่งงานกับพระเอกรึเปล่านะ..
12月11日

นิดนึงพอ

เกินมา 1 คะแนน
ขาดไป 1 คะแนน
 
จำนวน เท่ากัน

แค่นั้นทำให้ความหมายเปลี่ยนไปมากมาย

------------------------------------------------------

ยังเศร้าเรื่อง add อยู่นิดหน่อย
จะว่าชินก็ไม่ใช่

เสียใจทุกครั้ง เพราะคำว่า "ขาดอีกนิด"
ไม่อยากให้มีคำนี้ในพจนานุกรมเลย...ได้ไหม
 
หมดสิ้นแล้วปิดเทอม T_T

a beautiful picture of Krabi

เพิ่ง up รูปตอนไปกระบี่เสร็จ
รูปสวยจัง
ฝีมือการถ่ายโดย KoKo
วันหลังจะจ้างมาเป็นตากล้องส่วนตัวเลย

โก๋บอกว่าก็จำมุมกล้องมาจากในหนังสือท่องเที่ยว
แต่เคยได้ยินมั๊ยว่า เพศที่สาม มักมีพรสวรรค์พิเศษ

ฉันว่าจริง
12月9日

I'll never fall in love again

 
What do you get when you fall in love?
A guy with a pin to burst your bubble
That's what you get for all your trouble.
I'll never fall in love again.
I'll never fall in love again.

What do you get when you kiss a guy?
You get enough germs to catch pneumonia.
After you do, he'll never phone you.
I'll never fall in love again.
I'll never fall in love again.

Don't tell me what is all about,
'Cause I've been there and I'm glad I'm out,
Out of those chains, those chains that bind you
That is why I'm here to remind you

What do you get when you fall in love?
You get enough tears to fill an ocean
That's what you get for your devotion.
I'll never fall in love again.
I'll never fall in love again.

What do you get when you fall in love?
You only get lies and pain and sorrow.
So, for at least until tomorrow,
I'll never fall in love again!
I'll never fall in love again!

First time : planning the meeting

อะไรที่ทำครั้งแรกมักตื่นเต้นเสมอ
 
เหมือนสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้ คือเป็นโต้โผการจัด meeting ห้อง

บางคนอาจดูเป็นเรื่องเล็กน้อย
แต่สำหรับเราแล้วมันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างใหญ่มาก
เพราะ เป็นเวลา 5 ปีแล้วที่ไม่ได้เจอกันเลย
และเป็นงานแรกที่จะนัดเจอกัน
 
จาก idea ที่คุยกันเล่น ๆ ว่าอยากมีงาน แบบห้องข้าง ๆ บ้าง
(มันเลี้ยงกันถี่เหลือเกิน) - เกิดอาการตาร้อนผ่าว
แต่ก็ได้แต่อยาก เพราะยังไม่มีใครเริ่มทำอะไร
 
จนเมื่อวานนี้ ที่ได้คุยกะปอนด์
อย่างที่รู้ว่าเฮียแกเป็นบุคคลที่เต็มที่กับชีวิตเสมอ
บอกว่าเอาล่ะ  เริ่มได้แล้ว ไม่มีใครก็เริ่มกันเอง
ทำให้คนที่ไม่คิดว่าจะมาทำการใหญ่และคนที่ไม่ค่อยได้ไปงานเพื่อนๆ อย่างไอ่หนูดี
ได้มาจับงานนี้
 
มันก็สนุกดีนะที่ได้มาลองทำงานประสานกับคนอื่น
ได้โทรฯ ไปหาคนนู้นคนนี้
ดีใจจังที่ได้ยินเสียงเพื่อนๆ บางคนก็เสียงเปลี่ยนไป บางคนก็เหมือนเดิม
ถ้าได้เจอตัวจริงกันล่ะ
แหม..ตื่นเต้นจัง
 
หวังว่างานครั้งนี้จะเกิดขึ้นได้
หวังว่างานครั้งนี้เกิดครั้งแรก แล้วครั้งที่ 2 .. 3 .. 4.. จะตามมา
 
แต่งานจะสำเร็จได้ แน่นอนถ้ามีเพื่อน ๆ มากันนะ

เรื่องเปิ่น หนึ่งเรื่อง
คุยกะปอนด์ ส่งจดหมายเทียบเชิญซะดิบดี นัดกันเรียบร้อย
แต่ไอ่คนนัดดันลืม ว่าตัวเองมีเรียน เรื่องการสื่อสารซะงั้น
ยังดีว่าสุดท้ายเลื่อนเวลา ไม่งั้นตรูคงโดนมิใช่น้อย ในฐานะคนจัด แต่ไม่มา (ฮา)
เอาเป็นว่า รอดตัวไป..เฮ้ออ!
12月5日

เพลงของพ่อ

พรุ่งนี้เป็นวันพ่อค่ะ
สำหรับฉัน วันนี้ไม่ใช่วันของคุณพ่อที่บ้าน
แต่วันนี้เป็นวันของในหลวงต่างหาก
 
สิ่งที่น่าทำวันพ่อ คือการฟังเพลงของพ่อไงคะ
อากาศเย็นสบาย ๆ นอนฟังเพลง Jazz
อืมม..
 
เพลงพระราชนิพนธ์เพลงแรกที่เคยได้ฟัง จำได้ไหมคะ ว่าเพลงอะไร?
เพลงแรกที่ฉันฟังและสนใจคือ Oh , I say
แต่เพลงที่คิดว่า สุดยอดแล้ว คือ HM blues ไม่เพียงแต่เนื้อเพลง(ทั้งภาษาไทย และภาษาอังกฤษ)
ลองอ่านเรื่องนี้ดูสิ..
 
ในวันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวครบ ๒๐ พรรษา ในพ.ศ. ๒๔๙๐
ข้าราชการ นักเรียนและคนไทยในสวิตเซอร์แลนด์ ร่วมกันจัดงานเฉลิมฉลองติดต่อกันหลายวัน
ในวันเสาร์ที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตั้งวงเล่นดนตรีที่พระตำหนักวิลลาวัฒนา
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงดนตรีด้วย ในงานมีการทายชื่อเพลงพระราชนิพนธ์ใหม่ H.M.Blues
ว่า H.M. แปลว่าอะไร ผู้ที่จะทาย ต้องซื้อกระดาษสำหรับเขียนคำทายใบละครึ่งฟรังซ์
จุดประสงค์เพื่อระดมทุนสำหรับช่วยเหลือคนจน โดยวงดนตรีบรรเลงเพลงให้ผู้ร่วมงานเต้นรำโดยไม่หยุดพัก
 ระหว่างเลี้ยงอาหารว่างตอนดึก ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริร้องเพลงพระราชนิพนธ์เพลงใหม่
H.M. Blues เนื้อเพลงมีใจความว่า "คนอื่น ๆ ที่ไม่ได้เล่นดนตรี ต่างก็อิ่มหนำสำราญกัน
 แต่พวกเราที่กำลังเล่นดนตรีต่างก็หิวโหย และไม่มีแรงจะเล่นต่อไปอีกแล้ว"
ในงานไม่มีผู้ใดทายชื่อถูกเลยสักคนเดียว เพราะทุกคนต่างคิดว่า H.M. Blues ย่อมาจาก His Majesty 's Blues
ซึ่งแปลว่าเพลงแนวบลูส์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
แต่แท้ที่จริงแล้ว H.M.Blues ย่อมาจาก Hungry Men's Blues แปลว่าเพลงแนวบลูส์ของผู้ที่หิวโหต่างหาก
 
We 've got the Hungry Men's Blues.
You'll be hungry too, if you're in this band.
Don't you think that our music is grand?
We've got the Hungry Men's Blues.
You've eaten now all of you.
We'd like to eat with you too,
That's why we've got the H.M. Blues.
 
(สามารถ download เพลงพระราชนิพนธ์ได้ที่ http://kanchanapisek.or.th/royal-music/index.en.html )
12月3日

เส้นขนาน

ฉันเป็นเส้นเส้นนึง
เธอเป็นเส้นอีกเส้นนึง
 
เราเดินไปตามทางเดียวกัน
 
แม้รู้ว่าเราไม่มีทางเป็นเส้นเส้นเดียวกัน
แม้รู้ว่าเราไม่มีทางมีจุดสิ้นสุดเดียวกัน
 
แต่ฉันก็ยังดีใจ ที่ตอนนี้ยังมีเธอ

วิ่งขนานไปข้าง ๆ กัน

การหาแฟนไม่ใช่เรื่องง่าย

เห็นแบบนี้แล้วไม่ต้องถามนะว่ากรูทำไมยังโสด -_-"
 
image001.jpg picture by noodee31
11月29日

The way I am..

มีเพื่อนถามว่าจะเล่น space ไปทำไม ?
ไม่ค่อยมีคนมาเขียน comment แล้วยังจะเขียนอยู่อีก ?
แล้วทำไมไม่เล่น Hi 5 ?

เล่าให้ฟังก่อนว่า เมื่อตอนอยู่ปี 2
ฉันเขียน diary hub ทุกวัน
ตอนนั้น กังวลกับการมี commemt มาก
ต้องไปอ่าน diary คนอื่น comment ให้เค้า
บางวันเสียเวลากับการ comment ให้มากมาย
เพียงเพื่อให้มีคนเข้ามาที่ diary ของตัวเอง
หลัง ๆ มา เริ่ม comment เพียงคนที่เราตั้งใจอ่านของเค้าจริง ๆ เท่านั้น
แต่แล้ว diary hub มีอันล่มไป เพราะปัญหาภายใน
diary ของฉันทั้งหมดก็หายไปด้วย..เสียดายเหลือเกิน
เนื่องจากเขียนมาปีกว่าแล้ว

จนถึงวันนี้ที่เขียน space เพราะความรู้สึกอยาก update เรื่องของตัวเอง
ไม่ใช่เพียง diary แต่มันคือ blog
บันทึกสิ่งที่ฉันคิด ที่เคยเขียนลงบนกระดาษ
ฉันไม่ได้ต้องการให้มันเป็นสิ่งสาธารณะ
มันมาเงียบ ๆ และไปเงียบ ๆ ได้
ไม่ได้ต้องป่าวประกาศตัวเองให้คนมาอ่าน
เหมือนอย่าง Hi5
เพราะคนที่อ่านมันมากที่สุดคือตัวฉันเอง
และไม่ต้องเหนื่อยที่จะต้องไป comment ของคนอื่นอีก

แต่ถามว่าฉันยังอ่าน space ของคนอื่นด้วยไหม ?
ใช่..ฉันยังอ่าน space คนอื่นอยู่
บ้างเป็นคนรู้จัก บ้างก็ไม่ใช่คนรู้จัก

ก็เรื่องของแต่ละคนมันไม่เหมือนกันนี่นา
หรือเพราะว่าเรื่องคนอื่นคืองานของเรากันนะ ^^

11月23日

การเดินทางของความคิดถึง

โลกกว้างใหญ่เกินไป
ฉันคิดถึงเธอ
ฉันส่งจดหมายถึงเธอ
นั่งรอ
เป็นวัน..
เป็นเดือน..
 
โลกแคบเกินไป
ฉันคิดถึงเธอ
ฉันส่ง e-mail
นั่งรอ
เป็นวินาที..
เป็นนาที..
 
ความคิดถึงของฉันมันสั้นลง
จากเป็นเดือน เหลือแค่เป็นวินาที
เท่านั้นเอง..
 
แม้ว่าจะทำให้ฉันเห็นเธอได้บ่อยขึ้น
แต่มันทำให้ฉันคิดถึงเธอน้อยลง
 
ถ้าอย่างนั้นวันใดที่ฉันคิดถึงเธอมาก
ฉันจะเขียนจดหมายถึงเธอ
ด้วยปากกา..ด้วยดินสอ..บนกระดาษ
จ่าหน้าซอง ติดแสตมป์
แล้วทิ้งลงในตู้ไปรษณีย์สีแดง
 
ส่วนเธอ..
แค่รอ
คอยฟังเสียงจากบุรุษไปรษณีย์
เปิดซอง
รับความคิดถึงจากฉัน ..